donderdag 19 december 2013

22 december mag het donker aan.







































"Licht is goed, Donker is slecht, zo zijn we opgevoed nietwaar. De Weerzin zal dit jaar op de nacht van 22 december deze wanstaltige hiërarchie tussen dag & nacht, licht & donker, publiek & performer volstrekt aan stukken breken. Normaal gesproken baadt de artiest in het licht, het publiek in het duister. Mooie mensen, dit kan kapot. We smelten polen en verblinden de nacht met onze steden, wat wij nodig hebben is Noodduister. Daal deze donkerste nacht van het jaar af in de onderwereld die Vondelbunker heet, een ondergrond die voor deze Weerzin volledig verduisterd zal zijn. Zowel performers als publiek worden gevraagd om licht(jes) mee te brengen en uit het diepste duister het licht te doen ontstaan, woohah!
Entree is gratis, maar een fietslampje is onontbeerlijk. En nogmaals jongens & meisjes, let nou op dat afstapje. Het belooft een lange nacht te worden.
 

Brengt Verlichting! Brengt Verduistering!
 

Wij hebben voor u onder andere het volgende programma:

Wordbites (muziekperformance)
Cato Fluitsma (muziek)
Eva Kijlstra (performance)
Mare Libervym (muziek)
Maaike Haneveld (performance/poezie)
Dick Cools (performance/poezie)
Onno Lolkema (stand-up comedy)
Christoff's collectief (interactieve muziek)
Yvette Granata " Little Electricity" (doorlopende fototentoonstelling)

Liefs & Woests van De Weerzin"

zondag 15 december 2013

Er zitten dunne draadjes aan de toppen van mijn vingers.


Je hoeft niet meteen te kijken, ze zitten aan de binnenkant.

Ik heb ze daar aan vastgemaakt om
de weg terug te kunnen vinden
naar de kamer waar we zaten,
de hoofden die we stootten,
platen die we draaiden en
hoe dat samenvatte waarvandaan we kwamen
afgereisd tot hier

hier in deze kamer
aan de toppen van mijn vingers.

Je hoeft niet meteen te kijken, we wonen aan de binnenkant.

Klop de toppen open
met de toppen van mijn vingers:
hierbinnen zijn we opgegroeid, we
leerden lopen, wreven stokken,
zochten water, woorden 
kwamen later pas, veel later 
toen er toch alleen nog
dit te zeggen was.

vrijdag 1 november 2013

Judith legt een kleedje neer

Judith legt een kleedje neer
op het kleedje zitten strepen
op het kleedje zit ook Judith

Judith, die op het kleedje zit,
heeft het kleedje neergelegd
heeft er niets over gezegd
en is er toen zo op gaan zitten

Judith zit op de wereld
zoals het kleedje er op ligt

wat je weet dat weet je:
zoals Judith Judith is
is het kleedje kleedje

zo gaat het nog een tijdje door en

beetje bij beetje wordt Judith meer kleedje
ooit legde zij een kleedje neer
het kleedje is geen kleedje meer
het is het stoffen stukje Judith
het deel van haar
met strepen

zondag 13 oktober 2013

Zo weinig dat het past


van wat er te weten valt weet ik maar 
zo weinig dat het past
onder de nagel van mijn pink

(witte randje nagel van mijn pink)

zoals vandaag de regen valt valt er maar 
zo weinig dat het past
onder de nagel van mijn pink

(witte randje nagel van mijn pink)

van wat er te leven valt is er maar 
zo eindig dat het past
onder de nagel van mijn kist

(ver weg onder de nagel,  
ver weg, ver weg.)



dinsdag 13 augustus 2013

Iets om naar uit te kijken.

Een Atlantische zeeschildpad.

Ik weet niet meer precies hoe het kwam.

Slaags in de bus.

Uitzicht op de sloot.

Overmacht en vraagtekens.

Dit lijken misschien onsamenhangende, lukrake zinsflarden, maar niets is minder waar. (Waarmee ik bedoel te zeggen dat er waarschijnlijk meer dingen ter wereld waarder zijn dan minder waar.) Het zijn namelijk allemaal titelsuggesties voor een verhalenbundel die kersnieuwe Uitgeverij de Muze gaat doen verschijnen, met daarin 30 korte verhalen van M. E. Haneveld.

Julia Veldman maakt er plaatjes bij, dat kan ze goed. 

Als dat niet leuk wordt weet ik het ook allemaal niet meer. 
Vanaf maart 2014 kunt u 'm aanschaffen. (14,95. Hardcover. Bovengemiddeld fraai, beloofd.)

Tot die tijd kunt u zich een mening vormen over de titel, en daarover uitgebreid met mij corresponderen

Einde bericht.

Julia Veldman en ik bij de Muze. Het was er leuk.

vrijdag 26 juli 2013

Maak alles op.


Maak alles
maak alles op.

Haal de restjes uit de hoeken,
haal de korstjes uit de kelder.

Maak alles op.

Haal de kruimels uit de kastjes,
haal de schroeven uit de deurtjes.

Maak alles op.

Stop de spullen in de zakken,
breng de zakken naar de voordeur,
zet op weg terug de ramen open.

Maak alles op.

Op op op op op.
Opper dan ooit tevoren.
Als alles het alleropste is
kun je de vloer gaan vegen,

veeg de hoeken, veeg de kelder,
veeg de kastjes, aai de deurtjes.

Veeg alles op.

Breng de stofjes naar de tuin,
haal de bloemen uit de tuin.
Haal korenbloemen,
haal tulpen,
haal grassen uit de tuin.

Breng ze naar de lege kamer
waar je kunt gaan wonen dan.

dinsdag 9 juli 2013

De mensen trekken naar de bossen.

Toen de mensen kleiner waren, werden huizen niet gekweekt, maar groeiden langzaam in het wild.
Er waren jonge huisjes vergeven van de vensterbanken. Er waren oude zware huizen met een lange, zware schaduw en een winterdak.

In deze periode groeiden huizen langzaam uit tot steden waar je dagen in kon dwalen zonder ook maar één boom te zien.

Ik ben nog van de generatie waarvan verantwoordelijke ouders een sleutel in de grond plantten bij de geboorte van een kind,
Je zorgde je voor je huis, als kind. Keek toe hoe de overlopen langzaam ontloken, plukte je afstervende vensters weg... Een huis zei veel over de persoon, in die tijd.
Nu, nu zijn de mensen groot en stevig. Nu geeft niemand meer om de huizen. Alle jonge mensen trekken naar de bossen, de steden sterven langzaam af. Het zal niet lang meer duren voor alle huizen helemaal verdwenen zijn, en je alleen maar bossen ziet. Bossen, bossen, enkel nog bossen zover het oog reikt.

vrijdag 28 juni 2013

Zo was dat vroeger.

Kijk, dat ben ik, ergens aan het begin van de Lange Nacht van het Kort, Vreemd Proza, vlak voordat ik de eerste Omnibühne uitrijk aan Petra Pieck, kort nadat Leon Van de Bor verschillende munten met grof geweld uit mijn oor trok en lang voordat we de deur van de molen achter ons dichttrokken, om bij Bernhard Christiansen aan de keukentafel een nachtmutsje Willem Barentsz Oorlam (een geestverruimend aperitief van Cranberries en kruiden, door Dick Cools meegebracht van Terschelling) te gebruiken. 


foto: Nadine Ancher

En hier, dit ben ik die voor het eerst staande gitaarspeelt. Voor publiek nog wel. Twee primeurs in één liedje, dat kon toen nog, dat was heel normaal toen.

foto: Nadine Ancher

Wat hadden we een plezier die avond, ik weet het nog goed. De meeste dingen waren beter, er waren bijvoorbeeld nog veel Omnibühnes die dagen, nu zijn er nog maar weinig van over. Het zijn barre tijden.

zondag 23 juni 2013

En wat bleek, (2)


bij het verkopen van de laatste 10 is 70 minder dan aanvankelijk gedacht.




Van de 90 genummerde Omnibühne-exemplaren gingen er 70 naar de Vorlesebühne. Daar zijn er na de Lange Nacht vam KVP nog een stuk of 7 van over. Van de overige 20 schuiven er waarschijnlijk nog wel een paar die kant op, maar wilt u nog een exemplaar bemachtigen, is een zekere vorm van haast is geboden. (Als u uw zinnen had gezet op een exemplaar met robots op de kaft, moet ik u teleurstellen. Deze zijn op.) 'Warme broodjes' is de term die in me opkomt.

Zo staat het ervoor.

(En ik weet niet wat u ervan vond, maar gisteravond was misschien wel de leukste lange nacht die ik ooit grotendeels in een molen heb doorgebracht. Alle mensen die zich daar ook ophielden, in welke vorm dan ook: mijn oprechtste dank!)



(Nu willen wij niet beweren dat het succes van de buhkjes en de jubileumavond in het algemeen volledig te danken was aan het veelgeprezen, prachtige, door Dick Cools in elkaar gezette sjieke-boekjes-kistje, dat eenieder die het zag in sterk verbeterde stemming bracht, maar onze woordvoerders raden ons aan via hen te laten weten niets uit te sluiten.)

vrijdag 21 juni 2013

En wat bleek,

bij het maken van de laatste 10 is 70 meer dan aanvankelijk gedacht.






Maar mooi zijn ze wel. Alle 70.
(Zelfs/vooral die met schoonheidsfoutjes.)

 Kom ze morgen bekijken (en kopen!), in Houtzaagmolen de Ster in Utrecht.
(En als je er dan toch bent, kom dan meteen naar de Vorlesebühnejubileumsmarathon.)

donderdag 13 juni 2013

Sjieke boekjes in de maak.

Iedereen!

Op zaterdag 22 juni viert de Vorlesebühne haar 5 jarig bestaan met een lange nacht van kort vreemd proza. Als er wat te vieren valt, valt er ook altijd wel iets in elkaar te frotten, is mijn bescheiden mening en tevens lijfspreuk.
Voor deze gelegenheid blijkt dat de Omnibühne. Een extra speciaal, extra dik Vorlesebühkje met daarin korte en minder korte, en vreemde en minder vreemde teksten van 19 verschillende schrijvers die de afgelopen 5 jaar één of meerdere zaterdagavonden van hun leven hebben gewijd aan het voorlezen van gekke verhaaltjes in een stoffige molen en daarmee hebben bijgedragen aan het uit de klei trekken van een uitermate wenselijk fenomeen.

De Omnibühne is te koop op de Lange Nacht van het Kort, Vreemd Proza.

Kom toch ook! Tot dan, iedereen.



donderdag 23 mei 2013

Denk niet dat het hierbij blijft.


Denk niet dat het hierbij blijft.
Het is nooit ergens bij gebleven.
Eerst was er nergens sprake van,
maar daar kon het niet bij blijven.

Toen moet er iets zijn gebeurd:
er was sprake van gekabbel, er zou water zijn geweest.
Er was sprake van schimmels maar daar bleef het niet bij.

Relatief kort daarop was er sprake van zwemmen,
toen sprake van zandgrond, sprake van tenen,
[en al die tijd was er] sprake van genen.

Voor we het wisten was er sprake van vuur,
sprake van spraak, van het wiel en van spaken.
Weldra sprake van scheepvaart maar daar bleef het niet bij.

Er was sprake van vuurwerk, sprake van schaken,
van zomervakantie, het uurwerk en hydrografie.

Al het voorafgaande resulteerde uiteindelijk
in sprake van jou en sprake van mij.
Ik ben hier en jij bent daar.
En de geschiedenis leert dat het hier niet bij blijft.
Laten wij tot zich iets voordoet dan maar
spreken van elkaar
.





zondag 12 mei 2013

Verdwalen voor gevorderden.






































De gevorderde verdwaler dwaalt verder waar anderen ophouden, ophouden is de gevorderde verdwaler vreemd. Verdwalen is een hem aangeboren dagtaak en ophouden valt hem dan ook zwaar, zo zwaar als een kilo veren van exotische vogels in de vlucht, kijk ze gaan, wat een kleuren, wat een vormenpracht!

De gevorderde verdwaler leeft van vraagtekens.

dinsdag 7 mei 2013

U bevindt zich overal.

Geen beter hulpmiddel voor een zomers potje verdwalen dan de plattegrond.

De beginnende verdwaler is misschien wat sceptisch, denkt: 'een goede plattegrond is prijzig', vindt het voldoende bij zijn eerste verdwaalpogingen alleen plattegronden in bushokjes en metro's te gebruiken, of overmoediger nog, het zonder plattegrond te proberen.

Deze scepticus komt bedrogen uit. Van verdwalen is geen sprake, en steeds zal hij weer op de verwachte tijd op de verwachte plek aankomen, met alle te verwachten frustraties van dien.
Voor een goed onderlegde verdwaling is een degelijke plattegrond van het allergrootste belang, zal ook onze scepticus op den duur niet kunnen ontkennen. 'De nuances', zal hij denken, 'de nuances.'

Met een plattegrond van goede kwaliteit kun je met een beetje oefening je hele wereldbeeld een kwartslag laten draaien door uit te zoeken waar op het papier je je bevindt, ten opzichte van, bijvoorbeeld, de plek waar je voor het laatst soep at.

Het rituele in- en uitvouwen van de plattegrond zal steeds makkelijker gaan, omdat je zult merken dat, hoe vaker je dit doet, hoe meer technieken je ervoor ontwikkelt. Uiteindelijk zul je in staat zijn je plattegrond op iedere denkbare manier op te vouwen: van traditionele harmonica techniek tot het meer exotische oprollen & inpakken, (een techniek die vermoedelijk stamt uit het oude Egypte).

De professionele verdwaler kan zelfs in de stad waar hij woont, op klaarlichte dag met de meest gedetailleerde plattegrond nog verdwalen. Maar dit niveau is slechts voor weinigen weggelegd.

Voor de Brakke Boeken tentoonstelling maakte ik mijn sjiekste boekje tot nu toe: verdwaalplattegrond 'U bevindt zich overal.' Twee teksten en twee tekeningen staan erin, en er zit een mooie kaft omheen. Er zijn er dertig van, dat moet genoeg zijn.








(en ja: ook te koop ook nog! kost 10. leuk om bijvoobeeld uit te stallen of in de auto te leggen, of op een tafel.)

maandag 29 april 2013

Overloop overal!

De voorstelling Overloop die Theater Kwezel van mijn afstudeerstuk 'Van de overloop, of: wij komen als u gaat' heeft gemaakt is dit seizoen overal te zien! (Of bijna overal dan toch.)

Donderdag 25 april bij Cultuur op de Campus  in Nijmegen
Donderdag 9 t/m zaterdag 11 mei op festival Theaterbom in Gent
En in de zomer zal het ook op de Parade te zien zijn.

Kijk hier anders vast de trailer:

video

Overloop: een verhuizing
Met: Marius Bruin en Esther Porcelijn
Eindregie: Peter de Jong