vrijdag 28 juni 2013

Zo was dat vroeger.

Kijk, dat ben ik, ergens aan het begin van de Lange Nacht van het Kort, Vreemd Proza, vlak voordat ik de eerste Omnibühne uitrijk aan Petra Pieck, kort nadat Leon Van de Bor verschillende munten met grof geweld uit mijn oor trok en lang voordat we de deur van de molen achter ons dichttrokken, om bij Bernhard Christiansen aan de keukentafel een nachtmutsje Willem Barentsz Oorlam (een geestverruimend aperitief van Cranberries en kruiden, door Dick Cools meegebracht van Terschelling) te gebruiken. 


foto: Nadine Ancher

En hier, dit ben ik die voor het eerst staande gitaarspeelt. Voor publiek nog wel. Twee primeurs in één liedje, dat kon toen nog, dat was heel normaal toen.

foto: Nadine Ancher

Wat hadden we een plezier die avond, ik weet het nog goed. De meeste dingen waren beter, er waren bijvoorbeeld nog veel Omnibühnes die dagen, nu zijn er nog maar weinig van over. Het zijn barre tijden.