vrijdag 14 februari 2014

Lang en gelukkig tegen wil en dank.

Ondanks alle negatieve berichtgeving blijf ik hopen op een onmogelijke liefde om aan ten onder te gaan. Maar tot dusver blijken al mijn liefdes haalbaar, van ondergang is geen sprake.

Soms denk ik eindelijk een onmogelijke liefde te hebben gevonden, maar al gauw bevind het object van mijn verlangen zich binnen handbereik, is het weer één en al geluk en harmonie wat de klok slaat. Ook tegenwoordig ben ik weer verstrikt in een gezonde, evenwichtige relatie met toekomstperspectief.

Met het nastreven van onmogelijke liefde heb ik de lat waarschijnlijk te laag gelegd, een gebrek waarmee iedereen in mijn familie worstelt. Ik zal me erbij neer moeten leggen dat ik er zonder moeite overheen stap, dat alles wat ik probeer tot lukken gedoemd is. Lang en gelukkig zal ik leven, tegen wil en dank.