vrijdag 15 mei 2015

De waterval


Eén van onze eerste dagen zochten we de waterval. Het oerwoud zou hindernissen uitzetten, daar twijfelden wij niet aan. Wij kennen het oerwoud nog niet zo lang maar langer dan vandaag.

We vertrokken in de vroegte, vlak na de zesuursvogel. We hoorden het water vallen, renden zo snel onze slippers ons konden dragen in de richting van het geluid, maar het bos was ons voor, kwam met de ene onbegaanbaarheid na de andere op de proppen. Met onze handoekken, kapmessen en witte herdershonden hebben we ons een weg gebaand door de puntige voorwerpen die het bos voor ons had uitgestald. We hebben afscheid moeten nemen van een linkerslipper en ons jongste kind. De hond werd verwond. Evenwicht verloren.

Wij vielen allemaal die dag, bij bosjes, stuk voor stuk, maar het water dat wij vonden stond fier overeind, zwaaide naar ons tussen de omvallende bomen door.