donderdag 18 februari 2016

Ik heb een doos in de gang gezet.

Ik ben er eens gaan kijken, hij staat er nog steeds.
Die doos staat hier niet handig. Het is niet dat ik er niet langs kan, (van mijn benen wordt gezegd dat ze grote stappen nemen,) maar het zou kunnen dat iemand struikelt zoals die doos daar staat.

Ik kan niet slapen van de doos. Die doos staat daar niet handig. Dat had ik kunnen zien aankomen toen ik hem daar neerzette. De gang is geen plek voor dozen. Zo breed is het er niet en door een constructiefout opent de deur naar de verkeerde kant.
De dagen daarna denk ik veel aan struikelen.

Op een ochtend deze week stootte ik mijn teen aan de doos in de gang. Veel pijn deed het niet, in de doos zit weinig: een aangebroken fles zonnebrand, knikkers, lint, wat theedoeken en een kompas waarvan ik zeker weet dat het me op een dag nog eens van pas zal komen.